Главная \ Пресса

Белорусский государственный академический музыкальный театр готовит в новом сезоне очередную премьеру. На музыку известного белорусского композитора Владимира Кондрусевича и либретто Елены Туровой создается красочный мюзикл "Софья Гольшанская". Первый показ запланирован в ноябре. По словам режиссера-постановщика мюзикла заслуженного деятеля искусств России Михаила Ковальчика, подготовка спектакля длилась около четырех лет — слишком сложный исторический материал.


На днях после отпусков труппа Белорусского государственного академического музыкального театра вновь собралась под крышей родного дома. На первой рабочей планерке обсуждали предстоящие гастроли и идеи нового музыкального года.


44-ы сезон будзе насычаны прэм'ерамі і міжнароднымі фестывалямі. Так, пад Новы год беларусы пакажуць музычныя спектаклі ў Маскве, а ў лістападзе — пастаноўкі ў Клайпедзе. Падрабязней пра афішу сезона — Наталля Бардзілоўская.


У айчынным балетным тэатры рэдка сустракаюцца дзеячы ў такой ступені шматгранныя. Саліст балета, педагог, харэограф… Народны артыст Беларусі Уладзімір Іваноў — асоба легендарная і харызматычная. На працягу двух дзесяцігоддзяў ён танцаваў вядучыя партыі ў спектаклях Нацыянальнага тэатра оперы і балета. Развітаўшыся з прафесійнай сцэнай, Уладзімір выкладаў у дзвюх Акадэміях — мастацтваў і музыкі, у харэаграфічным каледжы, у БДУ культуры і мастацтваў. Цяпер Уладзімір Іваноў — галоўны балетмайстар Беларускага музычнага тэатра.


Как-то незаметно исчезли со сцен оперных и музыкальных театров неповоротливые тетеньки-толстушки, а на их месте оказались грациозные дамы, едва ли не балерины, с голосами Марии Каллас. А во что превратился хор! Выстроиться рядком, сложить руки под грудью и голосить — моветон. Хор — это шоу, ансамбль индивидуальностей, особенно такой, как хор Белорусского государственного академического музыкального театра.


Как жаль, что молчаливые газетные страницы не могут передать все оттенки ее лирико-колоратурного сопрано! Не передать им и то, как гармонично и удивительно в этой маленькой солнечной женщине уживаются сценические чувственная Шугар, находчивая плутовка Адель и нежная Абигайль! В каких же словарях мне найти то единое емкое слово, чтобы передать всю магию ее творческого обаяния, несравненности и очарования?!


Дні культуры Беларусі ў Літве пачнуцца 21 верасня і будуць доўжыцца амаль два з паловай месяцы, ажно да 1 снежня.


Беларускі акадэмічны музычны тэатр другі год запар ладзіць міжнародны творчы праект "Наталля Гайда запрашае…". Сёлета яго праграма ўключала паказ дзвюх пастановак самога тэатра — класічнай аперэты "Містар Ікс" і вадэвіля "Сапраўдная гісторыя паручніка Ржэўскага", заключны гала-канцэрт, у якім удзельнічалі зоркі музычнага мастацтва з Масквы, Пецярбурга, Ніжняга Ноўгарада, Екацярынбурга, Петразаводска, Караганды. Своеасаблівым аналітычным вынікам музычнага тыдня стаўся "круглы стол" кіраўнікоў вядучых тэатраў СНД і Балтыі на тэму "Тэатр. Бізнес. Грамадства".


Класічная аперэта "Містар Ікс" — бяспройгрышная латарэя ў афішы. Публіка заўсёды будзе прыходзіць на гэты спектакль у чаканні сустрэчы з любімымі героямі твора і незабыўнай музыкай Кальмана. Гэта — непарушная ісціна, з якой цяжка спрачацца. Але прэм'ера спектакля пакінула шмат пытанняў.


Існуе дасціпны музычны жарт. Пра што думаюць мужчыны, апранутыя ў шыкоўныя смокінгі, калі сядзяць у першым радзе партэра, глядзяць на дырыжора і слухаюць сімфанічны твор? Горка шкадуюць, што ў дадзены момант знаходзяцца не на рыбалцы. Думаю, калектывы, якія ладзяць фестывалі ці асобныя праекты open air, добра памятаюць той жарт.


Агульнавядома, што сярод жанраў тэатральнага мастацтва ў найбольшым крызісе цяпер знаходзіцца аперэта. На гэта ўплываюць шмат якія абставіны. Прадказальнасць сюжэта з абавязковым шчаслівым фіналам. Тры пары выканаўцаў (герой – гераіня, прастак – субрэтка, дуэт сталых салістаў), вобразы якіх даўно пераўтварыліся ў штампы. А яшчэ тры абавязковыя дзеянні, якія доўжацца тры гадзіны. Гэта не заўсёды прымальна для сучаснага гледача, які прызвычаіўся да іншых, больш лаканічных спектакляў. У такой сітуацыі бачыцца некалькі варыянтаў выхаду з крызісу.


В Белорусский государственный академический музыкальный театр осенью придут работать почти тридцать молодых специалистов. Во время беседы с директором театра Александром Петровичем мы не столько подводили итоги сезона, сколько говорили о будущем.


Мюзикл "Обыкновенное чудо" Белорусского государственного академического музыкального театра по одноименной сказке Евгения Шварца представят в Москве. Ожидается, что российская публика увидит спектакль в ноябре.


Ансамбль салістаў аркестра "Premier" Беларускага дзяржаўнага акадэмічнага музычнага тэатра прадстаўляў нашу краіну ў Каўнасе на Дне дзяржавы і фестывалі "Аперэта ў Каўнаскім замку".


Белорусский государственный академический музыкальный театр готовит премьеру — балет "Тысяча и одна ночь" на музыку азербайджанского композитора Фикрета Амирова.


Вырашэнне праблем грамадства — у духоўным і культурным росце кожнага чалавека. Запусціць працэсы пазнання саміх сябе, падштурхнуць людзей да стваральнай працы, дапамагчы неабыякавым — гэтыя задачы вырашае беларускі бізнесмен Алег Уладзіміраў. У мінулым годзе «ЛіМ» ужо сустракаўся з мецэнатам і цікавіўся тым, што заахвоціла яго заняцца фінансавай падтрымкай беларускага акадэмічнага мастацтва і якім праектам ён аказвае дапамогу. Як сёння ідуць справы ў абранай ім сферы дзейнасці, спадар Уладзіміраў распавёў нашаму карэспандэнту.


Кожная работа Ганны Маторнай выклікае інтарэс. Гледачы ведаюць: пастаноўшчык Беларускага акадэмічнага музычнага тэатра заўжды прапануе захапляльнае відовішча. Яе спектаклі нельга прапускаць. I калі яна інтэрпрэтуе класіку, і калі звяртаецца да партытур сучасных кампазітараў, нечаканае і парадаксальнае іх прачытанне гарантавана.


Художник не должен быть голодным — истина, с которой не поспоришь. Однако картина для наших театров в последнее время вырисовывается совсем не радостная. Говорить о материальном режиссерам и худрукам приходится едва ли не в разы чаще, чем о духовном. Брошенные на поиски любых возможностей привлечения внебюджетных средств, сегодня труппы вынуждены бороться за кассу и каждого зрителя.


"Убельская ластаўка", першы адкрыты конкурс імя Станіслава Манюшкі, у якім удзельнічалі студэнты-вакалісты ВНУ, прайшоў сёлета ў Мінску і Чэрвені. Ён зрабіўся падставай пераканаўча нагадаць пра безумоўную прыналежнасць кампазітара да беларускай музычнай культуры.


Калісьці імпрэзы open-air — на адкрытым паветры — былі чымсьці эксклюзіўным. Цяпер іх становіцца ўсё больш, канцэртна-тэатральныя арганізацыі "абжываюць" літаральна кожны кавалачак зямлі ў горадзе ды на прыродзе, прыдатны для "ўзрошчвання" артыстычных падзей. І што ж? Мастацтва вакол нас становіцца больш? Ці яно, адпушчанае на волю, папросту распускаецца ў паветры? Лета — самы час паразмаўляць пра гэта. Бо без фестываляў open-air ужо не абыходзяцца ніводныя з выхадных: "Баль у Соф’і Гальшанскай", "Джаз-суботы ля Ратушы", "Вечары Вялікага тэатра ў замку Радзівілаў", арт-фэст "Тэатр Уршулі Радзівіл", тэлепраекты ля сцен Мірскага замка…


Страницы: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] 12 [ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ 16 ] [ 17 ] [ 18 ] [ 19 ] [ 20 ] [ 21 ] [ 22 ] [ 23 ] [ 24 ] [ 25 ] [ 26 ] [ 27 ] [ 28 ] [ 29 ] [ 30 ] [ 31 ] [ 32 ] [ 33 ] [ 34 ] [ 35 ] [ 36 ] [ 37 ] [ 38 ] [ 39 ] [ 40 ] [ 41 ] [ 42 ] [ 43 ] [ 44 ] [ 45 ] [ 46 ] [ 47 ] [ 48 ] [ 49 ] [ 50 ] [ 51 ] [ 52 ] [ 53 ] [ 54 ] [ 55 ] [ 56 ] [ 57 ] [ 58 ] [ 59 ] [ 60 ] [ 61 ] [ 62 ] [ 63 ] [ 64 ] [ 65 ] [ 66 ] [ 67 ] [ 68 ] [ 69 ] [ 70 ] [ 71 ] [ 72 ] [ 73 ] [ 74 ] [ 75 ] [ 76 ] [ 77 ]