Главная \ Пресса

Адна з апошніх па часе прэм’ер Беларускага дзяржаўнага акадэмічнага музычнага тэатра – музычнае рэвю "Аднойчы ў Чыкага", створанае па матывах брадвейскіх мюзіклаў.


Герои истории – одинокие сердца в поисках любви. Они отлично знают, в чем смысл и радость каждого дня. Именно в том, чтобы жить здесь и сейчас: ловить момент удачи, творить и получать всевозможные удовольствия, любить и быть любимыми.


На очередную премьеру приглашает Белорусский государственный академический музыкальный театр. Ревю "Однажды в Чикаго" будет представлено 11 сентября. Над постановкой работала режиссер Мариинского театра Сусанна Цирюк. Она сама выбирала артистов для спектакля и довольна этим составом. "Считаю его подарочным, – говорит Сусанна Юрьевна. – С таким коллективом любой спектакль можно подготовить в рекордно короткие сроки".


На сцэне Беларускага дзяржаўнага акадэмічнага музычнага тэатра з розніцай у некалькі месяцаў з’явіліся дзве прэм’еры. Спектаклі настолькі не падобныя між сабой – ні якасцямі музычнага матэрыялу і драматургіі, ні жанрам, ні пастановачнай стылістыкай… Ці не варта было б гаварыць пра кожны з іх асобна? Ды так ужо сталася, што абедзве пастаноўкі яднае, у простым і ў пераносным сэнсах, агульнае месца дзеяння: не толькі адна сцэна, але і "геаграфічная прывязка".


"Аднойчы ў Чыкага" – зусім не мюзікл "Чыкага" Дж. Кандэра, як хтосьці мог бы падумаць. Пад гэтай назвай "зашыфравана" музычнае рэвю, у аснову якога пакладзены мюзікл Дж. Стайна "У джазе толькі дзяўчаты" (не блытаць з фільмам, бо там іншая музыка). Але, падкрэслю, згаданы мюзікл стаў хіба адпраўным пунктам у тым "падарожжы": тут можна напаткаць папулярныя нумары з іншых брадвейскіх мюзіклаў і нават мелодыю "Бесамэ муча".


Заўтрашнім суботнім вечарам свой чарговы сезон адкрывае Музычны тэатр. Гэты папулярны ў сталічнай публікі творчы калектыў рыхтуе для сваіх прыхільнікаў сюрпрыз: прэм'еру музычнага рэвю ў двух дзеяннях пад назвай "Аднойчы ў Чыкага". Новы спектакль уяўляе сабой арыгінальнае відовішча паводле матываў брадвейскіх мюзіклаў, лібрэта і вершы якога напісала яго рэжысёр-пастаноўшчык Сусана Цырук.


На мінулым тыдні ў абодвух музычных тэатрах Мінска распачаўся сезон. У Музычным тэатры ён адкрыўся прэм’ерай музычнага рэвю "Аднойчы ў Чыкага" (па матывах мюзікла "У джазе толькі дзяўчаты") у пастаноўцы Сусаны Цырук. Спектакль атрымаўся як феерверк – поўны дынамікі, зіхацення, танцаў, спеваў, віртуозна пастаўленых мізансцэн, – і ўсё гэта несупынна рушыць наперад з хуткасцю кур’ерскага цягніка.


Сегодня на сцене Белорусского государственного академического музыкального театра состоится второй концерт из цикла "Музыкальные вечера с Александром Анисимовым". Оркестр театра под управлением маэстро сыграет "Итальянское каприччио".


Проект "Классические вечера с Анисимовым" рассчитан на очень длительный период времени. Он станет новой страницей в репертуарной политике академического музыкального театра. В недалеком будущем наряду с традиционными опереттами, мюзиклами и музыкальными комедиями появятся новые интересные спектакли в нестандартных жанрах, оркестровые и хоровые шедевры.


Белорусский государственный академический музыкальный театр сегодня приглашает минчан на "Итальянское каприччио" – второй концерт цикла "Музыкальные вечера с Александром Анисимовым".


4 лістапада ў Музычным тэатры было не праштурхнуцца. Давалі "Італьянскае капрычыа" – цудоўны канцэрт, у якім саліраваў дырыжор Аляксандр Анісімаў і дзве вядомыя ў горадзе спявачкі: Аксана Волкава і Ірына Крыкунова. На сцэне быў хор і аркестр Музычнага тэатра – персанаж занадта шматаблічны, каб прэтэндаваць на славу салістаў. І тым не менш, гэта быў іх дзень – хору і аркестру, – якія невядома для публікі здавалі вельмі складаны экзамен. І здалі яго амаль на выдатна.


Вкус классики вскоре сможет ощутить и белорусский театрал. В Белорусском государственном академическом музыкальном театре запускают проект "Музыкальные вечера с Александром Анисимовым", известным дирижером, заслуженным деятелем искусств России и руководителем Государственного симфонического оркестра Беларуси.


Цэнтр музычна-тэатральнага жыцця ўсё мацней зрушваецца з Траецкай гары, на якой стаіць Опера, у бок плошчы Багушэвіча (былой Клары Цэткін).


Пьесу о том, как удержать мужа, и о том, что не стоит его удерживать ложью, готовит труппа Белорусского государственного академического музыкального театра. Этот спектакль почти 30 лет назад был в репертуаре театра и пользовался большой популярностью.


"Если я начала лгать, то, к сожалению, приходится продолжать", – сознается главная героиня Кэтти (Маргарита Александрович). Безобидная женская уловка повлекла за собой снежный ком неприятностей и головокружительных перемен в жизни героев. Каждый персонаж вносит свою лепту в веселую неразбериху.


Утверждает главный герой одноименной премьерной постановки Белорусского государственного академического музыкального театра. В стенах этого храма Мельпомены в очередной раз решили затронуть проблему семейных взаимоотношений. Интриги, любовный треугольник, обман – все это в комедии Маргарет Мэйо и Мориса Эннекена. Впервые актеры Музыкального театра сняли с себя маски опереточных героев – спели и заговорили, как того требует полноценная драма.


Мінулы, 40-ы, сезон у Беларускім дзяржаўным акадэмічным музычным тэатры завяршыўся прэм'ерай музычнай камедыі "Мая жонка – ілгуння". Гэтая назва з'явілася на нашай афішы яшчэ ў 1979 годзе і не сыходзіла з яе амаль 25 сезонаў. Але цяперашні спектакль вылучаецца не проста новай пастаноўкай, а – галоўнае – новым прачытаннем самога жанру.


У Музычным тэатры зноў прэм’ера. Ледзь паспелі аднавіць балет "Мефіста" – прадаюць квіткі на камедыю "Мая жонка – падманшчыца". І гэта не аднаўленне старога спектаклю 1978 года, што пратрымаўся на сцэне 20 год, а суцэльна новая пастаноўка. Бо тады ставілі для таго, каб прывабіць не надта патрабавальную публіку і зарабіць грошай на правінцыйных гастролях. Цяпер ставяць з педагагічнымі мэтамі: каб акторы набіралі артыстычную форму.


Что для нас важнее: сиюминутные порывы нашей души или настоящая гармония, основанная на любви и доверии? Способны ли мы отличить искренние чувства от шаблонов, навязанных массовой культурой? Сколько стоит душа человека?.. Над этими и другими вопросами предложит задуматься премьерный спектакль Белорусского государственного академического музыкального театра под уже знакомым зрителю названием "Мефисто".


Разве злом можно любоваться? Можно, если оно является предметом искусства. Чаще, правда, зло привлекает искусство массовое, что подтверждают бесчисленные триллеры, детективы и "чернуха" на экранах. Гораздо реже оно становится предметом искусства высокого. Тогда наблюдать его (видеть, читать, внимать…) не только можно, но и нужно.


Страницы: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ 16 ] [ 17 ] [ 18 ] [ 19 ] [ 20 ] [ 21 ] [ 22 ] [ 23 ] [ 24 ] [ 25 ] [ 26 ] [ 27 ] [ 28 ] [ 29 ] [ 30 ] [ 31 ] [ 32 ] [ 33 ] [ 34 ] [ 35 ] 36 [ 37 ] [ 38 ] [ 39 ] [ 40 ] [ 41 ] [ 42 ] [ 43 ] [ 44 ] [ 45 ] [ 46 ] [ 47 ] [ 48 ] [ 49 ] [ 50 ] [ 51 ] [ 52 ] [ 53 ] [ 54 ] [ 55 ] [ 56 ] [ 57 ] [ 58 ] [ 59 ] [ 60 ] [ 61 ] [ 62 ] [ 63 ] [ 64 ] [ 65 ] [ 66 ] [ 67 ] [ 68 ] [ 69 ] [ 70 ] [ 71 ] [ 72 ] [ 73 ] [ 74 ] [ 75 ] [ 76 ] [ 77 ] [ 78 ] [ 79 ] [ 80 ] [ 81 ] [ 82 ]