Главная \ Пресса

Едва ли случайно именно спектаклю "Ночь в Венеции" суждено было открыть гастрольную афишу Государственного театра музыкальной комедии БССР в Калининграде.


Сёння на сцэне Дзяржаўнага тэатра музычнай камедыі БССР Рыгор Харык іграе Сірано. Ён ішоў да гэтай ролі, бадай, не так і доўга – сем год, гэта значыць усе гады сваёй работы ў тэатры. Ішоў праз многія ролі...


Аперэта "Сцяпан – вялікі пан" (1979 г.) цікавая тым, што гэта першы і пакуль што адзіны ў рэспубліцы твор гэткага жанру для дзяцей.


Сёння на вашых вачах заб'юць паэта. За тое, што, смеючыся з сябе, ён тым самым смяяўся са зменлівасці лёсу.


Вы ўваходзіце ў глядзельную залу. На сцэне пажы з захапленнем засяроджана пускаюць у паветра мыльныя пухіры. Гульня? Так, і нам прапаноўваюць уключыцца ў яе.


За апошнія дзесяцігоддзі рэпертуар савецкай музычнай камедыі значна змяніўся. Усё часцей на змену класічнай аперэце з яе разгорнутымі, меладычнымі арыямі, ансамблямі, танцавальнымі нумарамі прыходзяць мюзіклы ці спектаклі, пад назвай якіх ёсць надпісы: "паводле", "па матывах".


"Сірано" – дэбют у нашым тэатры маладога галоўнага рэжысёра, буйная самастойная работа маладых мастакоў. Усім стваральнікам, удзельнікам спектакля, відавочна, хацелася максімальна "выказацца ў матэрыяле".


Зварот тэатра да новай для сябе тэмы – сведчанне сталасці яго пазіцыі. Аднак на гэтым шляху чакалі значныя цяжкасці. Як увасобіць героіка-патрыятычную тэму ў такім спецыфічным жанры, як музычная камедыя?


Сёння проста дзіўна, што гэта прэм'ера не адбылася раней! Сама постаць галоўнага героя – "лятучага гусара" і паэта-эпікурэйца, здавалася, паказвала на жыццялюбівы і яскравы жанр аперэты.


9 мая, у дзень Перамогі, упершыню паказаў сваю новую работу Дзяржаўны тэатр музычнай камедыі БССР – гераічную музычную камедыю "Дзяніс Давыдаў".


Наша жыццё – гэта пастаянны эксперымент і пошук. Калі знаходзім нешта новае, нельга спрабаваць "закансервіраваць" яго, заўтра яно пастарэе ўжо. Аперэта павінна быць сучаснай, сугучнай з сённяшнім рытмам.


Плюсы и минусы классической оперетты на сцене Минского театра музкомедии.


У мінулым годзе прывычнае нядзельнае шматгалоссе на алеях Петрадварца было перапынена ўрачыстым голасам распарадчыка: "У гонар Дзяржаўнага тэатра музычнай камедыі БССР адкрыць фантаны!"


Впервые проходят в Сочи гастроли Государственного театра музыкальной комедии БССР.


В белорусской музыкальной культуре появился способный и очень перспективный дирижер – Александр Сосновский.


Удзел Вікторыі Мазур у спектаклях нязменна выклікае ў зале настрой асаблівай узнёсласці. Уражанне, якое яна робіць, – хвалюючае. Такая сіла сапраўднага мастацтва!


За трынаццаць гадоў работы ў Дзяржаўным тэатры музычнай камедыі БССР заслужаны артыст рэспублікі Канстанцін Лосеў сыграў каля сарака роляў.


Нядаўнія гастролі Дзяржаўнага тэатра музычнай камедыі БССР у Ленінградзе пакінулі яркае ўражанне і ў гледачоў, і ў крытыкаў.


Мастацтва аперэты нездарма называюць жанрам сінтэтычным. Нараджэнне такога спектакля і цэласнае яго ўспрыняцце ствараецца намаганнем многіх людзей розных індывідуальнасцей і прафесій: дырыжора, мастака, балетмайстра, хормайстра...


"Судны час" Р. Суруса на сцэне Дзяржаўнага тэатра музычнай камедыі БССР


Страницы: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ 16 ] [ 17 ] [ 18 ] [ 19 ] [ 20 ] [ 21 ] [ 22 ] [ 23 ] [ 24 ] [ 25 ] [ 26 ] [ 27 ] [ 28 ] [ 29 ] [ 30 ] [ 31 ] [ 32 ] [ 33 ] [ 34 ] [ 35 ] [ 36 ] [ 37 ] [ 38 ] [ 39 ] [ 40 ] [ 41 ] [ 42 ] [ 43 ] [ 44 ] [ 45 ] [ 46 ] [ 47 ] [ 48 ] [ 49 ] [ 50 ] [ 51 ] [ 52 ] [ 53 ] [ 54 ] [ 55 ] [ 56 ] [ 57 ] [ 58 ] [ 59 ] [ 60 ] [ 61 ] [ 62 ] [ 63 ] [ 64 ] [ 65 ] [ 66 ] 67 [ 68 ] [ 69 ] [ 70 ] [ 71 ] [ 72 ] [ 73 ] [ 74 ] [ 75 ] [ 76 ] [ 77 ]