Главная \ Пресса

Пьесу о том, как удержать мужа, и о том, что не стоит его удерживать ложью, готовит труппа Белорусского государственного академического музыкального театра. Этот спектакль почти 30 лет назад был в репертуаре театра и пользовался большой популярностью.


"Если я начала лгать, то, к сожалению, приходится продолжать", – сознается главная героиня Кэтти (Маргарита Александрович). Безобидная женская уловка повлекла за собой снежный ком неприятностей и головокружительных перемен в жизни героев. Каждый персонаж вносит свою лепту в веселую неразбериху.


Утверждает главный герой одноименной премьерной постановки Белорусского государственного академического музыкального театра. В стенах этого храма Мельпомены в очередной раз решили затронуть проблему семейных взаимоотношений. Интриги, любовный треугольник, обман – все это в комедии Маргарет Мэйо и Мориса Эннекена. Впервые актеры Музыкального театра сняли с себя маски опереточных героев – спели и заговорили, как того требует полноценная драма.


Мінулы, 40-ы, сезон у Беларускім дзяржаўным акадэмічным музычным тэатры завяршыўся прэм'ерай музычнай камедыі "Мая жонка – ілгуння". Гэтая назва з'явілася на нашай афішы яшчэ ў 1979 годзе і не сыходзіла з яе амаль 25 сезонаў. Але цяперашні спектакль вылучаецца не проста новай пастаноўкай, а – галоўнае – новым прачытаннем самога жанру.


У Музычным тэатры зноў прэм’ера. Ледзь паспелі аднавіць балет "Мефіста" – прадаюць квіткі на камедыю "Мая жонка – падманшчыца". І гэта не аднаўленне старога спектаклю 1978 года, што пратрымаўся на сцэне 20 год, а суцэльна новая пастаноўка. Бо тады ставілі для таго, каб прывабіць не надта патрабавальную публіку і зарабіць грошай на правінцыйных гастролях. Цяпер ставяць з педагагічнымі мэтамі: каб акторы набіралі артыстычную форму.


Что для нас важнее: сиюминутные порывы нашей души или настоящая гармония, основанная на любви и доверии? Способны ли мы отличить искренние чувства от шаблонов, навязанных массовой культурой? Сколько стоит душа человека?.. Над этими и другими вопросами предложит задуматься премьерный спектакль Белорусского государственного академического музыкального театра под уже знакомым зрителю названием "Мефисто".


Разве злом можно любоваться? Можно, если оно является предметом искусства. Чаще, правда, зло привлекает искусство массовое, что подтверждают бесчисленные триллеры, детективы и "чернуха" на экранах. Гораздо реже оно становится предметом искусства высокого. Тогда наблюдать его (видеть, читать, внимать…) не только можно, но и нужно.


У Беларускім дзяржаўным акадэмічным музычным тэатры адбылося новае сцэнічнае ўвасабленне балета "Мефіста" (Разбуральнік душ) на музыку Уладзіміра Кандрусевіча.


Белорусский государственный академический музыкальный театр приглашает на премьеру, которую в кулуарах окрестили "возрождением". Некогда балет "Мефисто" уже презентовали на этой сценической площадке, но судьба постановки оказалась столь же мифической, как и сам сюжет спектакля.


Балет "Мефисто" вернется на сцену Белорусского государственного академического музыкального театра.


Канец сезона ў Беларускім дзяржаўным музычным тэатры аказаўся надзвычай насычаным, прычым як адміністратыўнымі падзеямі, звязанымі са зменай кіраўніцтва, так і творчымі, выкліканымі "намацваннем" далейшых шляхоў. Прыемна, што сярод тых шляхоў знайшлося месца і для вечара беларускіх сімфанічных прэм’ер, і для цыкла шэдэўраў сусветнай сімфанічнай класікі пад кіраўніцтвам самога маэстра Аляксандра Анісімава, і для балетнай прэм’еры.


З нагоды прэм’еры балета "Мефіста (Разбуральнік Душ)" у Беларускім дзяржаўным акадэмічным музычным тэатры.


Музкамедыя выходзіць з летаргічнага сну, у які яго загнаў былы мастацкі кіраўнік. З’явіліся цікавыя канцэртныя праграмы. 9 чэрвеня Музычны тэатр пачаў доўгатэрміновы канцэртны праект "Музычныя вечары з Аляксандрам Анісімавым". І вось, нарэшце, знакавая падзея для тэатра – узнаўленне балета "Мефіста" ў харэаграфіі выдатнага танцоўшчыка Уладзіміра Іванова на музыку Уладзіміра Кандрусевіча.


Belarusian State Academic Musical Theatre premieres Red Riding Hood. Generation Next, staged by director Anastasia Grinenko. The theatre’s staff have worked hard to create more than a mere children’s performance. The show is more like that of a Broadway musical. The premiere gathered all ages, being suitable for both adults and children; its colourful, universal themes have relevance for all of us.


The tale of Little Red Riding Hood is so much part of our cultural heritage it seems almost impossible to imagine it revamped in modern style, with techno dancing, rap and reggae meeting the usual orchestral accompaniment. Even the choir is up and dancing in this new adaptation of the story written by Charles Perrault and edited by the Brothers Grimm. Anastasia Grinenko, the Production Director, has once again surprised the Belarusian public, offering her own concept of the fairy tale as a musical comedy for children and adults: "Little Red Riding Hood: The Next Generation".


На премьеру мюзикла "Красная Шапочка. Поколение NEXT" в Белорусский государственный музыкальный театр по сложившейся уже традиции направили солидную делегацию юнкоров (анонс спектакля смотри в "Зорьке" № 13 от 26 марта с.г.). Впечатление от просмотра и замечания первых зрителей очень важны для создателей мюзикла, исполнителей ролей. А накануне в гримёрках я "отвлекала" актёров от последних приготовлений.


Вам никогда не было любопытно, как живут герои сказок после того, как вы перевернули последнюю страничку книги и волшебная история закончилась? Лично я всегда любила фантазировать, додумывать, как сложилась их дальнейшая судьба.


В Белорусском государственном академическом музыкальном театре прошла премьера спектакля "Красная Шапочка. Поколение Next" в постановке режиссера Анастасии Гриненко. Все силы театра были брошены на то, чтобы получился не просто детский спектакль, а полноценное шоу, больше тяготеющее к эстетике бродвейского мюзикла, чем собственно к детским музыкальным постановкам.


Такога вы яшчэ не бачылі – скажу з упэўненасцю! Ваўкі-готы (а Тоўсты Воўк нават эма-гот!), Чырвоная Шапачка – у "прыкідзе" сучасных японскіх падлеткаў, паляўнічыя – у шатландскіх строях, бабуля – у джазоўках і нагавіцах, якія спачатку здаюцца спадніцай са звычайных народных хустак.


Прэм’ера музычнага тэатра, створаная па матывах культавага кінафільма "Пра чырвоны каптурок" вядомага беларускага і расійскага рэжысёра Леаніда Нячаева, стала праявай адначасова двух тэатральных працэсаў. Першы з іх уласцівы калектыву музычнага тэатра менавіта ў апошняе дзесяцігоддзе, калі на яго сцэне адзін за адным сталі з’яўляцца яркія, эмацыйныя мюзіклы для дзяцей і дарослых рэжысёра Настассі Грыненка.


Страницы: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ 16 ] [ 17 ] [ 18 ] [ 19 ] [ 20 ] [ 21 ] [ 22 ] [ 23 ] [ 24 ] [ 25 ] [ 26 ] [ 27 ] [ 28 ] [ 29 ] [ 30 ] [ 31 ] 32 [ 33 ] [ 34 ] [ 35 ] [ 36 ] [ 37 ] [ 38 ] [ 39 ] [ 40 ] [ 41 ] [ 42 ] [ 43 ] [ 44 ] [ 45 ] [ 46 ] [ 47 ] [ 48 ] [ 49 ] [ 50 ] [ 51 ] [ 52 ] [ 53 ] [ 54 ] [ 55 ] [ 56 ] [ 57 ] [ 58 ] [ 59 ] [ 60 ] [ 61 ] [ 62 ] [ 63 ] [ 64 ] [ 65 ] [ 66 ] [ 67 ] [ 68 ] [ 69 ] [ 70 ] [ 71 ] [ 72 ] [ 73 ] [ 74 ] [ 75 ] [ 76 ] [ 77 ]