Главная \ Пресса

И это отнюдь не преувеличение. Роскошных букетов хватило бы, чтобы устлать дорогу от Театра музкомедии, где проходил бенефис Натальи Гайды, до ее дома. А пламенных признаний в любви было столько, что они вполне могли бы растопить если не весь Ледовитый океан, то уж половину его наверняка. Слава Богу, что Минск далеко от него, а то юбилейный вечер королевы белорусской оперетты мог закончиться мировым катаклизмом.


В Государственном театре музыкальной комедии состоялся бенефис народной артистки Республики Беларусь Натальи Гайды.


З гэтымі словамі звярнуўся да Наталлі Гайды мастацкі кіраўнік Тэатра музычнай камедыі Барыс Лагода на нядаўнім бенефісе артысткі, які быў прысвечаны 40-годдзю яе сцэнічнай дзейнасці і 60-годдзю з дня нараджэння.


Народной артистке Беларуси Гайде Н.В.


Так ужо склалася, што нам спрадвеку наканавана плаваць у прэснай вадзе штодзённых клопатаў, сварак, звадак, жыць у вечнай пагоні за прывідным поспехам. I гэта вялікае шчасце, што ёсць сярод нас людзі, якім дадзеная зайздросная здольнасць насычаць будзённае прэснаводдзе існавання сваім розумам, сэрцам, талентам; насычаць душою, ствараць мора жыцця.


Если бы оперетта не появилась задолго до рождения народной артистки Беларуси Натальи Гайды, этот жанр искусства наверняка придумали бы специально для нее. Потому что искрометный талант, красивый голос, душевная щедрость гарантируют успех на сцене Театра музкомедии.


Когда видишь ее на сцене, удивляешься: бывает же природа так щедра!.. Да, она не поскупилась: прекрасный голос, яркий актерский талант и еще обаяние, перед которым трудно устоять…


Гледзячы на Наталлю Гайду падчас яе бенефісу, я, падобна герою вядомай песні, ціха стагнала ў знясіленні: "Ах, якая жанчына!.." I, па-мойму, аналагічныя пачуцці зведалі ўсе гледачы, якіх сабрала ў той вечар Наталля Віктараўна. Яна літаральна патанала ў кветках, авацыях і вялікай колькасці шчырых кампліментаў, якія гучалі падчас яе шанавання.


Чатыры гадзіны праляцелі, як галавакружнае імгненне; да поўначы заставалася зусім няшмат, і публіка нібыта была згодная сустрэць новы дзень або ў тэатральнай зале, або на платформе яшчэ не заснулага метро. Як тут не ўспомніць крылатую фразу славутага тэнара I. Казлоўскага наконт Наталлі Гайды: "Вы – шампанскае!" Шампанскае... Лёгкае, хмельнае, чарадзейнае стварэнне, якое прымушае забыцца на рэальны час і пачуваць сябе шчаслівым у атмасферы ігры, гульні, фантазіі, бесклапотнасці, безразважнасці.


Шчыра кажучы, "мюзіклёвая" (ад слова "мюзікл") "Кэт" у Беларускім тэатры музычнай камедыі цалавала куды раней за балетную "Фею" ў нашым Вялікім тэатры. Але воляю лёсу тыя пацалункі спляліся на газетных палосах, нагадаўшы, наколькі розным па жанравых і мастацкіх магчымасцях можа быць майстэрства танца, харэаграфіі, пластыкі.


На маю думку, за апошнія гады – гэта адзін з найбольш удалых спектакляў тэатра, якія цяпер рэдка з'яўляюцца тут. Дзякуючы дакладнаму выбару акцёраў глядач атрымаў выдатны падарунак.


По традиции сентябрь – начало не только учебного года, но и театрального сезона в республике. Театр музыкальной комедии откроет его 22 сентября премьерным спектаклем "Севастопольский вальс".


Рамантычную музычную камедыю К. Лістава наш тэатр аперэты абраў у якасці святочнага падарунка ветэранам.


У Дзяржаўным тэатры музычнай камедыі Беларусі – прэм'ера. Акурат 20 чэрвеня мы зможам убачыць падарунак, які падрыхтаваны ветэранам да вялікага свята – 55-ай гадавіны з дня вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх акупантаў.


Спектакль театра музкомедии "Севастопольский вальс" обрушивается на зрителя сразу: голосом И. Левитана, от которого мороз идет по коже, грозными маршевыми ритмами песни "Священная война" , бурными раскатами оркестра, обилием мужчин в не по-морскому узких брюках, а также в тельняшках и бескозырках.


Лепшыя песні К. Лістова, як старонкі гісторыі, не забываюцца: "Пра тачанку", "У зямлянцы"... І – "Севастопальскі вальс", лейтматыў аднайменнай аперэты.


В театральной афише Минска появилось романтическое название – "Севастопольский вальс". Композитор Константин Листов написал эту оперетту в 1961 году, очевидно, в подарок своим друзьям и знакомым, – тем, кто в большей или меньшей степени узнал горький вкус войны.


Сцэнаграфія, ці тэатральна-дэкарацыйнае мастацтва, з'яўляецца важным структурным элементам сцэнічнай інтэрпрэтацыі музычна-драматычных твораў.


Zuschauerin A findet das Dekor bezaubernd in der Farbharmonie Zuschauer Z kontert, im ersten Akt sei es überladen und erdrücke mit seinen dräucnden Baumen die Bühne. Nicht zu streiten, aber vielleicht bewundernd zu diskutieren gab jedoch das Können der russischen Künstler. Das staatliche klassische Ballett der Republik Weissrussland brachte aus Minsk "Giselle" nach Schaffhausen.


При полном аншлаге прошли все три спектакля Минского театра музыкальной комедии в Швейцарии. На суд искушенной публики белорусские артисты представили новую версию балета "Жизель" в постановке главного балетмейстера театра Нины Дьяченко.


Страницы: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ 16 ] [ 17 ] [ 18 ] [ 19 ] [ 20 ] [ 21 ] [ 22 ] [ 23 ] [ 24 ] [ 25 ] [ 26 ] [ 27 ] [ 28 ] [ 29 ] [ 30 ] [ 31 ] [ 32 ] [ 33 ] [ 34 ] [ 35 ] [ 36 ] [ 37 ] [ 38 ] [ 39 ] [ 40 ] [ 41 ] [ 42 ] [ 43 ] [ 44 ] [ 45 ] [ 46 ] [ 47 ] [ 48 ] [ 49 ] [ 50 ] [ 51 ] [ 52 ] 53 [ 54 ] [ 55 ] [ 56 ] [ 57 ] [ 58 ] [ 59 ] [ 60 ] [ 61 ] [ 62 ] [ 63 ] [ 64 ] [ 65 ] [ 66 ] [ 67 ] [ 68 ] [ 69 ] [ 70 ] [ 71 ] [ 72 ] [ 73 ] [ 74 ] [ 75 ] [ 76 ] [ 77 ]