Главная \ Пресса

Музычныя тэатры еўрапейскіх краін з мэтай каардынацыі сваёй працы аб'ядналіся ў грамадскую арганізацыю пад назвай Еўрапейская акадэмія музычных тэатраў. Разам з вядомымі тэатрамі Германіі, Аўстрыі, Італіі і з іншых краін Еўропы ў гэтую асацыяцыю ўвайшоў і Дзяржаўны тэатр музычнай камедыі Рэспублікі Беларусь.


Вось ужо чатыры сезоны Тэатр музычнай камедыі Рэспублікі Беларусь узначальвае С. Косьцін. Спачатку ён быў прызначаны дырэктарам гэтага тэатра, а цяпер сумяшчае абавязкі мастацкага кіраўніка і дырэктара. За гэты перыяд, асабліва ў апошнія два сезоны, тэатр пачаў прыцягваць да сябе ўсё большую ўвагу як аматараў гэтага жанру, так і сьпецыялістаў.


Калі проста пералічыць сьпектаклі, у якіх Вікторыя Мазур выконвала галоўныя ролі, атрымаецца вельмі ўнушальны "паслужны сьпіс". Толькі з класікі гэта і "Фіялка Манмартра", і "Сільва", і "Прынцэса цырка", і "Марыца" I. Кальмана, "Лятучая мыш" і "Ноч у Венецыі" I. Штраўса, "Фраскіта" і "Вясёлая ўдава", "Цыганскае каханьне" Ф. Легара, гэта вялікая колькасьць роляў у аперэтах і музычных камедыях савецкіх кампазітараў.


У мінулым сезоне ў Дзяржаўным тэатры музычнай камедыі Беларусі з'явіўся новы саліст – Аляксей Ісаеў. Да гэтага часу ён працаваў у Растове. Артыст вельмі хутка ўвайшоў у бягучы рэпертуар нашай трупы.


– Разве не надоело? – спрашиваю Наталью Викторовну. – Все эти княгини, графини, принцессы? Ведь их невозможно встретить на улице, в автобусе, в метро, а значит, оперетту нельзя воспринимать всерьез?


Набор профессиональных умений еще не гарантирует успех новой роли. Каждый раз надо складывать ее, как мозаичный узор, да еще так, чтобы она засверкала. Поэтому важно, отрешившись от прежних достижений, или, если угодно, набора штампов, начинать каждую роль как бы с нуля. А ведь еще есть нечто, именуемое вдохновением, которое то ли посетит тебя на спектакле, то ли нет.


Некаторым гледачам не так важна, які будзе спектакль, важна іншае – хто з акцёраў у ім будзе заняты. Так сталыя наведвальнікі тэатра абавязкова маюць сваіх любімых артыстаў, артысты ж – "сваю" публіку. Сярод улюбёнцаў публікі – артысты музкамедыі Зінаіда Вяржбіцкая ды Герман Казлоў.


Сегодня нас очень трудно чем-то удивить. Но театру музыкальной комедии это удается. Потому зрители спешат на его премьеры, боясь пропустить что-то интересное. Вот и в этот вечер здесь собрался весь театральный бомонд.


Сьпектакль "Хэло, Долі!" зьявіўся новым этапам засваеньня мюзікла. Гэта работа яшчэ раз пацьвердзіла высокі прафесіяналізм трупы тэатра. Я маю на ўвазе ня толькі акцёраў – выканаўцаў галоўных роляў, але і аркестр, хор, балет.


Почти год назад театр музкомедии показал свой первый балетный спектакль. Уже тогда возникла идея создания нового хореографического коллектива, но в ее осуществление мало кто верил. И вот на афишах музкомедии появилось новое название "Минск-балет", который подготовил первую премьеру сезона – "Шехерезада".


Вот уже 155-й раз на сцене театра музыкальной комедии Беларуси прошел спектакль "Нестерка", поставленный двенадцать лет назад режиссером Борисом Второвым.


Рашэнне тэатра зноў звярнуцца да пастаноўкі балетных спектакляў – вельмі спрыяльны момант для творчай моладзі. За кароткі перыяд былі падрыхтаваны два аднаактовыя балеты – "Штраусіяна" ды "Іспанскі дывертысмент", і перад самым Новым годам адбылася іх прэм'ера.


Новый спектакль театра музыкальной комедии "Штраусиана. Испанский дивертисмент" встретили настороженно, даже с некоторым недоверием. Балет в оперетте, мюзикле – достаточно важный участник представления, зачастую определяющий эмоциональную окраску спектакля. И все же это чаще всего лишь фон, дополнение к действию.


Всем с детства известная пушкинская сказка "О Попе и работнике его Балде" на сцене заискрилась, заиграла новыми красками, Броско, с фантазией поставлена она в детском музыкальном театре "Сказка". С первых же минут спектакль захватывает зрителей, заставляет их участвовать вместе с актерами в действии, смеяться острым шуткам, прибауткам.


У кастрычніку 1991 года ў Мінску быў афіцыйна зарэгістраваны Дзіцячы музычны тэатр-студыя "Казка" пры Дзяржаўным тэатры музычнай камедыі. За гэты час тут выйшлі ў свет чатыры прэм'еры.


Спектакль А. Пятрова на музыку П. Чайкоўскага – гэта памяць-згадка пра дзяцінства, настальгія па страчанай шляхетнай культуры мінулай эпохі, разам з якой адышлі сапраўдныя паняцці духоўнасці, інтэлігентнасці, асаблівыя ўзаемаадносіны ў сям'і.


Дзіцячы музычны тэатр "Казка" закончыў свой другі тэатральны сезон, які адрозьніваўся ад першага, з аднаго боку, меншай колькасьцю прэм'ер, а з друтога – больш стабільным і ўпэўненым становішчам.


Сказать по правде, войдя в зрительный зал, я поначалу посочувствовал создателям спектакля. Опера – жанр, требующий определенной подготовки и от взрослого зрителя. А дети наверняка не будут вежливо зевать, прикрывая платочками рты. Если им скучно, они, без всяких комплексов, выражают свое неудовольствие, причем очень бурно...


Когда после затяжной зимы на нас обрушивается поток весеннего тепла, особенно хочется новизны впечатлений, ярких праздничных событий. Но, наверное, не только поэтому маленькие зрители, заполнившие театр музыкальной комедии, так радостно и живо принимали новую оперу известного белорусского композитора В. Войтика на либретто С. Климкович "Весенняя песня".


Говорят, что сейчас у нас мало праздников. И, по-моему, ошибаются. Наоборот, каждый старается украсить свою жизнь, как может. Раньше, например, приобретение новых музыкальных инструментов театром отмечалось бы на семейном уровне. Сегодня эхо такого праздника разлетается на весь город.


Страницы: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ 16 ] [ 17 ] [ 18 ] [ 19 ] [ 20 ] [ 21 ] [ 22 ] [ 23 ] [ 24 ] [ 25 ] [ 26 ] [ 27 ] [ 28 ] [ 29 ] [ 30 ] [ 31 ] [ 32 ] [ 33 ] [ 34 ] [ 35 ] [ 36 ] [ 37 ] [ 38 ] [ 39 ] [ 40 ] [ 41 ] [ 42 ] [ 43 ] [ 44 ] [ 45 ] [ 46 ] [ 47 ] [ 48 ] [ 49 ] [ 50 ] [ 51 ] [ 52 ] [ 53 ] [ 54 ] [ 55 ] [ 56 ] [ 57 ] [ 58 ] [ 59 ] 60 [ 61 ] [ 62 ] [ 63 ] [ 64 ] [ 65 ] [ 66 ] [ 67 ] [ 68 ] [ 69 ] [ 70 ] [ 71 ] [ 72 ] [ 73 ] [ 74 ] [ 75 ] [ 76 ] [ 77 ]