Главная \ Пресса

Ужо некалькі гадоў у дзіцячым музычным тэатры "Казка", што існуе на базе Дзяржаўнага тэатра музычнай камедыі, не было прэм'ер. Апошняя адбылася ў 1993 годзе – дзіцячая опера "Вясновая песня" Віктара Войціка. З-за розных аб'ектыўных і суб'ектыўных прычын праца над новымі творамі ішла з цяжкасцямі. I вось сёлета тэатр "Казка" нагадаў пра сябе новай пастаноўкай, і зноў – творам Віктара Войціка.


Мне ўжо аднойчы даводзілася пісаць пра гэты цудоўны сімбіёз-супрацоўніцтва вучняў сярэдняй школы № 170 і артыстаў Тэатра музычнай камедыі. Гэтая творчая праца прадаўжаецца і сёння.


Такое пытанне, і без аніякага жартоўнага прысмаку, лунае ў тэатральных кулуарах ужо больш чым год. "Альтэрнатыўны" балет? А чаму б і не: якія могуць быць жарты, усё вельмі сур'ёзна! Хаця і адбываецца гэтая сур'ёзная справа ў тэатры, які апякуецца досыць легкадумным жанрам: аперэтай, музычнай камедыяй.


Четвертый год существует в Минске в театре музкомедии балетная труппа классического танца. Существует чуть ли не на правах андеграунда. А уровень солистов оценивается на международном конкурсе, как один из высочайших…


Посчитайте: сколько будет 1+9+9+6? Верно, двадцать пять. Именно столько лет и исполнилось театру музкомедии в нынешнем 1996 году. Ну и что тут такого – скажут пессимисты. А оптимисты увидят в этом совпадении добрый знак. И не ошибутся. Сейчас театр – на гребне волны. Волны славы и признания, аплодисментов и цветов.


Тэатр музкамедыі падышоў да свайго 25-гадовага юбілею. Яго яшчэ і цяпер лічаць маладым, бо на памяці гледачоў сярэдняга пакалення ўся гісторыя стварэння калектыву.


Дзяржаўнаму тэатру музычнай камедыі Беларусі мае глядацкія сімпатыі былі аддадзены аднойчы і назаўсёды. Я нават памятаю дзень, калі восем гадоў таму па-сапраўднаму "закахалася" ў гэты тэатр. I з таго часу сустрэчы з артыстамі беларускай аперэты зрабіліся для мяне вялікім святам і вялікім адкрыццём.


И это на полном серьезе, ибо таков удел молодых людей, недавно ставших студентами нового отделения Белорусской академии искусств.


Любимица минских зрителей, примадонна театра музкомедии, народная артистка Беларуси Наталья ГАЙДА в этом году предстанет в новом амплуа – преподавателя будущих актеров музыкальных театров на вновь созданном отделении в Академии искусств.


Нынешним летом Академия искусств впервые организовала набор по двум специальностям – актер и режиссер музкомедии. Декан театрального факультета ВУЗа, Владимир Мищанчук, сказал, что альма-матер "пошла на этот шаг по просьбе руководства Театра музыкальной комедии, который нуждается в притоке одаренных исполнительских сил".


Следует уточнить: хотя речь пойдет о балете театра музкомедии, его главные творческие удачи связаны не столько с опереточными подтанцовками, сколько с отдельными постановками. За два с половиной года существования в нынешней версии коллектив представил на суд почитателей Терпсихоры несколько спектаклей и концертных программ.


Еще свежи в памяти артистов балета Театра музкомедии впечатления от недавних выступлений в Испании, а гастрольные дороги вновь привели их в эту страну.


Бенефисы, премьеры, юбилейные спектакли в последнее время прочно поселились на сцене Государственного театра музыкальной комедии. Очередной праздник собрал почитателей таланта одного из ведущих актеров труппы Вячеслава Фоменко, сорокалетию творческого пути и шестидесятилетию которого был посвящен спектакль "Марица".


В Белорусском театре музкомедии днями отмечали 40-летие творческой деятельности и 60-летие Вячеслава Фоменко. Актер стоял у самых истоков зарождения жанра музкомедии в Беларуси.


Что такое бенефис для артиста? Ностальгия по когда-то сыгранным, а возможно, и несыгранным, ролям? Возможность показать все, чего ты стоишь, вот так, за один вечер? Оглянуться на путь пройденный и задуматься о том, что еще предстоит сделать? Особенно если столько лет отдано сцене, если жизнь твоя и Театр уже как бы единое целое, разделению не поддающееся.


Наверняка позавидовал бы, попади он в Театр музыкальной комедии на бенефис "нашего" Арнольда – Ранцанца. Действие на сцене было динамичнее, чем в самом крутом боевике, а герой – настоящий супермен, для которого ничего невозможного нет.


"Прашу вас, маэстра!" – менавіта так называўся бенефіс Арнольда Ранцанца, аднаго з вядучых артыстаў Дзяржаўнага тэатра музкамедыі Беларусі. Адбыўся ён найперш дзякуючы энергіі і прадпрымальнасці самога артыста, які здолеў захапіць сваёй ідэяй кіраўнікоў шэрага банкаў і камерцыйных структур.


Гэтымі магічнымі словамі, якія ўжо самі па сабе як быццам гучаць музыкай, запрашалі афішы ўсіх прыхільнікаў тэатра музкамедыі на бенефіс вядучага саліста Арнольда Ранцанца. Гэтыя словы гучалі лейтматывам і самога бенефіса. Артыст запрашаў усіх – і музыкантаў, і калег-акцёраў, і гледачоў падзяліць з ім радасць творчасці.


Здаецца, ніколі яшчэ тэатр не быў так перапоўнены – гледачы сядзелі і проста стаялі ўздоўж сцен, на ступеньках, у праходах. Ужо толькі гэта сведчыць аб вялікай любові гледачоў да артыста. I хоць прыхільнікі таленту А. Ранцанца выдатна ведаюць шырыню яго творчага дыяпазону, ён усё роўна сумеў здзівіць многіх яшчэ адной гранню свайго майстэрства.


Пусть будет все больше и больше спектаклей, рассчитанных на мастерство определенных артистов, пусть будет больше бенефисов, решенных в виде шоу, – как у Ранцанца. И пусть эти бенефисы-спектакли остаются в репертуаре. Не для того, чтобы тихо умирать, как бывает подчас с постановками после премьеры, а – жить.


Страницы: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ 16 ] [ 17 ] [ 18 ] [ 19 ] [ 20 ] [ 21 ] [ 22 ] [ 23 ] [ 24 ] [ 25 ] [ 26 ] [ 27 ] [ 28 ] [ 29 ] [ 30 ] [ 31 ] [ 32 ] [ 33 ] [ 34 ] [ 35 ] [ 36 ] [ 37 ] [ 38 ] [ 39 ] [ 40 ] [ 41 ] [ 42 ] [ 43 ] [ 44 ] [ 45 ] [ 46 ] [ 47 ] [ 48 ] [ 49 ] [ 50 ] [ 51 ] [ 52 ] [ 53 ] [ 54 ] [ 55 ] [ 56 ] [ 57 ] 58 [ 59 ] [ 60 ] [ 61 ] [ 62 ] [ 63 ] [ 64 ] [ 65 ] [ 66 ] [ 67 ] [ 68 ] [ 69 ] [ 70 ] [ 71 ] [ 72 ] [ 73 ] [ 74 ] [ 75 ] [ 76 ] [ 77 ] [ 78 ]